Yaşamak, böyle, bu bakışların altında yaşamak? Lakin niçin yaşayacaktı? O zaman ölümü düşündü. Evet, ölecekti. 
Birden aklına bir şey geldi. Kocasının odasında, yataklığın yanında, küçük dolabın çekmecesinde, sedef kaplı kabzasıyla bir zarif oyuncağa benzeyen bir şey vardı ki onun küçücük ağzını şuraya, işte kalbinin çok acıtan bir yarayla sızlayan şu noktasına koysa ve ancak bir saniyelik bir dayanma gücüyle, yalnız hafifçe bastırarak dokunsa; her şey, her şey bitecekti. Ve o zaman yaşayan adi bir mahluktan esirgenen merhamet, bir ölüden esirgenmeyecekti.