Ahmet Mithat Efendi’nin doğal ve sade bir dil kullanarak kaleme aldığı bu romanda; umumhanede çalışan genç bir kız olan Kalyopi’nin, Ahmed Efendi adında orta yaşlı, iyiliksever bir adam ile kurduğu dostluk anlatılır. Kalyopi’nin başından geçenleri anlatırken dönemin Beyoğlu sefahat âlemlerini de gerçekçi bir anlatımla gözler önüne serer ve Batılılaşma, ahlak, kadın-erkek ilişkileri, kadının toplumdaki yeri gibi birçok konuyu tartışmaya açar