Güçlüklere, bir başına da olsa karşı koyan insan, kuvvetli insan olmalı. Ben bunu yalnız kalıp da ümitsizlik içinde olduğumu hissettiğim anlarda daha iyi anladım. Bununla beraber, senelerden beri o kadar çok zamanlar yalnız kaldım ki bu hale âdeta alışır, hatta kuvvetli olmanın gururunu duyabilmek için zaman zaman yalnızlığı arar oldum. Şu anda gurur diye isimlendirdiğim bu his başlangıçta bir avunma yolu idi. Hayatlarının benim gibi ıstırapla dolu olduğunu sananlar, buna benzer bir sürü avunma çareleri bulmuşlardır. Bu çareler, o yalnız kalmış insanların, yalnızlık anlarındaki arkadaşlarıdır. Hayatın karşısında, hatta sırasında ölümün karşısında ancak bu arkadaşların yardımı ile tutunabiliriz. Benim yukarıda bahsettiğim gurura benzer, birkaç arkadaşım daha var. Vakit olsa da sizinle onlar hakkında konuşabilsem. Ne iyi olur! Ama Garip için yazacağım bir yazıda işi dertleşmeğe dökersem belki de bana kızarsınız. Onun için size şimdilik bunların yalnız bir tanesinden bahsedeyim.